ΑΓΚΙΣΤΡΙ: ΒΟΥΤΙΕΣ ΣΤΑ ΤΡΟΠΙΚΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΣΑΡΩΝΙΚΟΥ
Οι κοντινοί στην Αττική προορισμοί κάποτε, στην επόχη ευμάρειας και του ψεύτικου lifestyle, θεωρούνταν μικρότερης ταξιδωτικής αξίας. Η εγγύτητα στο κλεινόν άστυ τους αφαιρούσε την αίσθηση της αληθινής απόδρασης ενω το δεδομένο ότι δεν ακολουθούσαν τις απαιτήσεις της strass αισθητικής, εκείνης της εποχής, τους κατέτασσε μονίμως στην ομάδα των θερέτρων του μαζικού τουρισμού. Υπάρχει εκ προιμίου κάτι αρνητικό στο φαινόμενο της μαζικής προσέλευσης σ' εναν τόπο; Βεβαιώς και όχι. Ενστάσεις είναι θεμιτό να υπάρχουν, ειδικά σε ο, τι αφορά την προστασία του περιβάλλοντος. Η προκατάληψη, ωστόσο, είναι τεράστιο μειονέκτημα στον τρόπο σκέψης και δράσης των ανθρώπων. Επομένως και επι του προκειμένου, προσωπικά φρονώ ότι τα πάντα μπορούν να είναι αρνητικά ή θετικά αναλόγως με το πως τα βλέπουμε. Και για να γίνω πιο σαφής η αξιολόγηση ενός τουριστικού προορισμού είναι προσωπική και υποκειμενική υπόθεση. Συνειδητά και υποκειμενικά λοιπόν φέτος έκανα διακοπές στο Αγκίστρι.
Η πρόσβαση στο νησί του Σαρωνικού είναι εύκολη και άμεση. Μπαίνεις σ' ένα δέλφινί ή σ' ενα ferry boat από το λιμάνι του Πειραιά και σε μια με μιάσιση ώρα είσαι εκεί. Η πρώτη εντύπωση που αποκομίζεις φτάνοντας στο λιμάνι της Σκάλας σχετίζεται με την φυσική ομορφιά. Το νησί είναι καταπράσινο και την περιορισμένη επικράτεια την περιβάλλει ένα πυκνό πευκοδάσος. Προσωπικά, αυτό με ενθουσίασε. Δεν ήμουν αδαής. Είχα ενημερωθεί σχετικά αλλά όταν το είδα από κοντα πραγματικά αυτή η εικόνα με γοήτευσε. Ευρύτερα η φύση στο Αγκίστρι έχει μια απαράμμιλη γοητεία. Το σμίξιμο της καταγάλανης θάλασσας είτε με τον ήλιο, είτε με τα σύννεφα είναι υψίστης σπουδαιότητας. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα και ενώ κολυμπούσα αφέθηκα να χαζεύω τα καιρικά τερτίπια και πως αυτά διαμορφωναν χρωματικά το νησιωτικό τοπίο. Αναντίρητα η φύση είναι ο καλύτερος ζωγράφος που έχω συναντήσει στην ζωή μου.
Και επειδη ανέφερα μια από τις προσωπικές μου ιδιαίτερότητες, το να χαζεύω δηλαδή τις παλέτες της φύσης, ήρθε η ώρα να προσθέσω και αλλη μια την οποία υπαινίχθηκα. Την λατρεία μου για το κολύμπι ειδικά στην θάλασσα. Για τους λάτρεις του είδους το Αγκίστρι είναι το ιδανικό μέρος για πολύωρες βουτιές σε μοναδικής ομορφιάς παραλίες. Στην Σκάλα, παρότι το βασικό λιμάνι του νησιού, υπάρχουν αρκέτες. Οργανωμένες και μη. Με πέτρες(σ' αυτές πρέπει να προσέξετε διότι κρύβονται αχινοί)στον βυθό ή αμμώδεις και αβαθείς. Αξιόλογη σαφέστατα είναι η παραλία της Δραγωνέρας, εντυπωσιακή η παραλία της Χαλκιάδας( όπου υπάρχουν και γυμνιστές) ενώ φυσικά τις παραστάσεις κλέβει η τροπική παραλία της Απονήσου. Στην Απόνησο πας με τοπική συγκοινωνία, για να απολαύσεις τις παροχές του τοπικό beach bar-καθότι ο χώρο είναι ιδιωτικός, πληρώνεις είσοδο οπότε και εξασφαλίζεις ξαπλώστρα, σκιά από την ομπρέλα, ξάπλα και φυσικά ένα, οποιο ρόφημα σ' αρέσει.
Η γαστρονομία στο Αγκίστρι ακολουθεί το τυπικό της ευρύτερης νησιώτικής Ελλάδα. Ο βασικός διατροφικός προσανατολισμός είναι τα θαλασσινά. Φυσικά στις διάφορες ταβέρνες υπάρχουν και πιάτα με κρεατικά. Αυτό που δεν υπάρχει και προσωπικά μου έκανε την ζωή δύσκολη είναι η έλλεψη vegan επιλογών. Εγώ λ.χ. την τρίτη μέρα της παραμονής μου πήγα σε τοπικό mini market, έκανα ψώνια και μαγείρεψα στο δωμάτιο που έμενα. Αυτό είναι το καλό με τα τοπικά καταλύματα στο νησί. Είναι εξοπλισμένα με κουζινάκια οπότε πάντα υπάρχει η επιλογή του να μαγειρέψεις είτε για τον/την σύντροφο σου είτε για την οικογένεια σου.
Γενικότερα το Αγκίστρι μοιάζει να είναι ιδανικός προορισμός για ερωτευμένους και οικογένειες. Το δεδομένο ότι το νησί στερείται αξιοθέατων και η δυναμική του εξαντλείται στην φυσική ομορφιά το καθιστά ως το κατάλληλο μέρος για ερωτευμένους αλλά και για οικογένειες με μικρά παιδιά που θέλουν να τρέξουν να παίξουν και να χαρούν για πολλές ώρες την θάλασσα. Σ' αυτή την εξίσωση θα προσέθετα και άλλη μια εκδοχή. Το ότι το εν λόγω νησί ενδείνυται για διακοπές προσωπικής αυτοπερισυλλογής. Αν είσαι σε μεταβατικό στάδιο στην ζωή σου, αν είσαι έτοιμος ν' αφήσεις πίσω σου αυτόν που ήσουν για να γίνεις αυτός που πρόκειται να γίνεις μερικές μέρες διακοπές στο Αγκίστρι με σιωπές, σκέψεις και μουσικές ίσως είναι η καλύτερη αφετηρία.
![]() |
| Το λιμάνι της Σκάλας |
![]() |







Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου